باغ وحش

فکر می کردم باغ وحش لندن باید عجب جای عجیبی باشد! یک بهشت واقعی با حیوان های خیلی متنوع! یک فضای خیلی بزرگ که می توانی کلی چیزهای هیجان انگیز در آن ببینی! ولی چقدر در اشتباه بودم!

باغ وحش لندن اگر کوچک تر از باغ وحش تهران نباشد، بزرگ تر هم نیست. تنوع گونه هایش کم است. درست است که فضاسازی خوبی دارد، اما باز هم حیوان های بیچاره در قفس های کوچک زندانی اند. هر قدر هم فضاسازی مشابه زیستگاهشان انجام شده باشد، تنگی جایشان را می توانی حس کنی. البته حتما در مقایسه با باغ وحش تهران رسیدگی خیلی بیشتری به آنها می شود! و در همین حد هم قابل مقایسه با باغ وحش تهران نیست! با این که گونه هایی را که تا حالا فقط عکس هایشان را دیده بودم از نزدیک می دیدم، باز هم خوشحال نبودم. از دیدن هیچ حیوانی هیجان زده نشدم. حتا پنگوئن ها که فکر دیدنشان از نزدیک را هم نمی کردم! وقتی سنجابی را می دیدم که آزادانه در فضای باغ وحش می دود و غذایی را که احتمالا از قفس حیوانی دزدیده به دهان گرفته، دلم پر می کشید.. حسی که دیدن سنجاب آزاد به من می داد، قابل مقایسه با ببر های زندانی نبود.

به یک نتیجه ی مهم رسیدم: هر چقدر مدرن، باغ وحش را دوست ندارم.

با این وجود نکات جالبی در شیوه ی مدیریت آنجا وجود داشت که از منظر یک آموزشگر حیات وحش جالب است:

راهنمایان اصلی بخش های مختلف باغ وحش، داوطلبان آموزش دیده ای هستند که در هفته یک روز از وقت خود را به کار داوطلبانه در باغ وحش اختصاص می دهند. جالب این که بیشتر این افراد، بالای 65 سال سن داشتند، ولی چنان با صبوری و هیجان برایت توضیح می دادند که کلی انرژی می گرفتی.

تقریبا هر دو ساعت یک بار، کنار قفس یکی از جانوران برنامه ی ویژه ای اجرا می شود: در حالی که مسئولان باغ وحش در حال غذا دادن به حیوانات هستند، یکی از کارشناسان به معرفی جانوران و رفتار شناسی آنها می پردازد. این اطلاعات با چنان ادبیات زیبا و جذابی ارائه می شوند که از بچه ها گرفته تا بزرگسالان با علاقه تا پایان صحبت ها آنجا می مانند و در آخر هم کارشناس به سوال های بازدید کنندگان جواب می دهد. این یعنی اگر شما به تماشای باغ وحش بروید، دستکم با دو گونه از نزدیک و با جزئیات بیشتر آشنا می شوید!

کنار بیشتر قفس ها تابلو های راهنمایی وجود دارند که روی آنها ساعت غذا دادن به حیوانات نوشته شده و از بازدید کنندگان دعوت می کند اگر موفق به دیدن حیوان نشده اند، راس آن ساعت دوباره برگردند.

در کنار بیشتر قفس ها تابلو هایی وجود دارد که از بازدید کنندگان دعوت می کند با مراجعه به سایت ثبت نام کرده و یک روز مامور غذا دادن به حیوانات شوند.

این دردناک ترین قسمت داستان بازدید من از باغ وحش بود! چون بعد از کلی شادمانی کردن که: "آخ جون من هفته ای یه بار میام به اینا غذا میدم" و البته کلی پز دادن به دوستان و آشنایان قبل از سر زدن به سایت، وقتی امروز صبح برای ثبت نام وارد سایت شدم، دیدم این یکی از بسته های فروشی باغ وحش است، یعنی شما این یک روز را به صورت یک بلیط ویژه به مبلغ 260 پوند ناقابل می خرید!!( آآآییی صفورا من حالا دلم از تو بیشتر می سوووزه!)

باید اضافه کنم که انجمن جانور شناسی لندن یک بنیاد خیریه است که بیش از 150 سال قدمت دارد، دو باغ وحش یکی در شهر لندن و یکی در حومه ی شهر تحت نظر این انجمن اداره می شود. این انجمن یک بخش پژوهشی جانور شناسی هم دارد که متخصصان جانور شناسی، ژنتیک و اکولوژی در آن مشغول فعالیت هستند.