گفت: "تو دختر خوبی هستی محبوبه. فقط تازگی ها داری منو اذیت می کنی. من اگه عصبانی بشم می تونم کل PTV رو آتیش بزنم."
با همان لحن شوخی-جدی همیشگی.
گفتم: "ببخشید"
توی دلم گفتم:"زودتر این کارو بکن لطفا!"
کار عجیبی نکرده بودم. فقط نشانش داده بودم که آنجایی که کار به او مربوط می شود، کم کاری می کند. بدون یک کلمه حرف مستقیم..
خوب باشم یا بد، ماندن کار من نیست. سبک خواهم رفت. به همین زودی.
